AUDI B2 QUATTRO / SPORT QUATTRO (1983–1986)

De Audi 80 B2 Quattro is een verborgen parel uit de begintijd van Audi’s legendarische vierwielaandrijvingstechnologie. Deze versie van de Audi 80, geproduceerd tijdens de B2-generatie (1978-1986), bracht Quattro-vierwielaandrijving naar een meer ingetogen, alledaags sedan- en coupéplatform, waardoor het een ‘sleeper’ is met serieuze rally-DNA.

Audi 80 b2 Quattro uit 1980

Geschiedenis en achtergrond

In 1983 werd de indrukwekkende nieuwe vierwielaangedreven 80 quattro onthuld. Hij werd aangedreven door de 2,2-liter vijfcilinder motor uit de 100/200 voor een vermogensstijging naar 136 pk. De 80 quattro bracht voor het eerst de quattro-aandrijftechnologie van de Ur-Quattro naar een compacte sedan — een fundamenteel democratisering van Audi’s meest geavanceerde technologie.

De Sport Quattro was een fundamenteel ander verhaal. Onthuld op de Frankfurt Motor Show in september 1983, begon de productie van de Quattro Sport in februari 1984 en werd de homologatie goedgekeurd op 1 mei. Een competitieversie maakte zijn debuut op de Tour de Corse twee dagen later.

Met een prijs van ruwweg vier keer die van een reguliere Quattro werd elke Quattro Sport samengesteld bij de Baur Karosseriefabriek in Stuttgart in plaats van de gebruikelijke Ingolstadt-fabriek. De Sport Quattro was niet bedoeld voor de gewone koper — het was een homologatiespecial voor de Groep B-rallysport, gebouwd om te concurreren met de meest extreme racewagens van zijn tijd.

dashboard Audi 80 b2 Quattro uit 1980

Design en interieur

De 80 quattro deelde zijn carrosserie met de standaard Audi 80 B2 — Giugiaro’s strakke, hoekige lijnen. De Audi 80-reeks ontving in 1984 een subtiele facelift met vloeiendere styling en een luxueuzer interieur, maar deze twee modellen werden voorzien van een bodykit en andere visuele modificaties om de 90CD en 90 quattro te worden.

De Sport Quattro was visueel dramatischer. Deze homologatiespecials waren gebaseerd op een verkort versie van het B2 geperst stalen monocoque gebruikt door de reguliere Quattro. Op 2.204 mm was de wielbasis met maar liefst 320 mm verkort in een poging de handling te verbeteren en gewicht te besparen. De brede wielkasten, verkorte wielbasis en lage roofline maakten de Sport Quattro onmiddellijk herkenbaar als iets bijzonders.

Modelvarianten

Audi 80 B2 quattro 2.2 (1983–1986) — de democratische vijfcilinder:

De Audi 80 B2 Quattro had een Lijnvijf, benzinemotor met 2.144 cc cilinderinhoud en 136 pk bij 5.900 rpm. Topsnelheid 193 km/u, 0–100 km/u in 9,1 seconden.

Audi 80 B2 quattro 1.8 (1984–1986) — de viercilinder quattro:

Een 1,8-liter Sport-motor 80 quattro werd toegevoegd aan de reeks op hetzelfde moment als de facelift. 112 pk, lichter dan de vijfcilinder-versie en verrassend economisch.

Audi 90 quattro B2 (1984–1987) — de luxere versie:

De Audi 90 was een upmarket versie van de Audi 80. Vijfcilinder motor standaard, luxueuzer interieur, exclusiever gepositioneerd. De 90 quattro combineerde de vijfcilinder quattro-aandrijflijn met een meer luxueus afgewerkt interieur.

Sport Quattro (1984–1986) — de homologatiespecial:

Productie liep van februari 1984 tot januari 1986 en de Quattro Sport was alleen beschikbaar in linksgestuurde uitvoering. 214 exemplaren werden oorspronkelijk gefabriceerd en Audi bood officieel een keuze uit slechts vier kleuren: Tornado Red (128 gebouwd), Alpine White (48 gebouwd), Copenhagen Blue (21 gebouwd) en Malachite Green (15 gebouwd).

De Sport Quattro gebruikte een verkort blok van de vijfcilinder turbo met kleinere cilinderinhoud van 2.133 cc in plaats van 2.144 cc — een kleine maar significante verlaging om te voldoen aan de 2.1-liter-klasse in rallywedstrijden met de factor 1.4 voor turbomotoren toegepast.

Twee speciale bestelling exemplaren werden zwart gespoten, waarvan één bestemd was voor Volkswagen Audi Group voorzitter Ferdinand Piëch. De man die de Quattro-revolutie had geïnitieerd koos zelf een zwart Sport Quattro — de zeldzaamste kleur van een al zeldzame auto.

De 80 quattro was de eerste compacte sedan ter wereld met permanente vierwielaandrijving — een technologie die tot dan toe was voorbehouden aan de Ur-Quattro coupé en terreinwagens. De democratisering van quattro begon hier.

Concurrenten

De 80 quattro concurreerde in het compacte executive segment met vierwielaandrijving — een segment dat het zelf had gecreëerd. De Sport Quattro had geen directe concurrenten in de straatwereld:

• BMW 3-serie E30 M3 (achterwielaandrijving, vergelijkbaar segment)
• Mercedes-Benz 190E 2.3-16 (achterwielaandrijving)
• Ford Sierra RS Cosworth (achterwielaandrijving)
• Lancia Delta HF Turbo (later evolutie)

Opvolgend model

De 80 quattro B2 werd opgevolgd door de Audi 80 B3 met optionele quattro-aandrijving — een fundamenteel nieuw ontwerp dat de quattro-technologie verder democratiseerde. De Sport Quattro had geen directe opvolger als homologatiespecial — na het verbod op Groep B in 1986 had Audi geen behoefte meer aan zulke extreme straatlegale racewagens.