Armstrong Siddeley Whitley (1949 - 1953)

De Armstrong Siddeley Whitley was een grote naoorlogse sportsedan en was een model binnen de 16/18 pk serie gemaakt tussen 1946 en 1954. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was Armstrong Siddeley volledig gewijd aan het produceren van oorlogsmaterieel, waarbij commercieel werk zelfs verboden was tot na de oorlog. Het was dan ook een verrassing toen het bedrijf kort na de oorlog in mei 1945 de eerste Britse autofabrikant was die de introductie van een geheel nieuw model aankondigde. De inkt van de getekende vrede was net droog en in december van dat jaar rolden de eerste 12 auto’s al de fabriek uit.

Armstrong Siddeley Whitley

Geschiedenis en achtergrond

De Armstrong Siddeley Whitley verscheen in 1949 als opvolger van de Lancaster en de Hurricane en was een van de modellen waarmee Armstrong Siddeley zich stevig in het naoorlogse segment van luxe middenklassers positioneerde.

Het merk stond bekend om zijn degelijke techniek en Britse flair, en de Whitley was daarop geen uitzondering. Met zijn naam verwijzend naar Whitley, de wijk in Coventry waar de fabriek stond, kreeg de auto meteen een vleugje lokaal patriottisme mee. Hij was gebouwd voor de automobilist die comfort wilde combineren met een vleugje prestige, maar zonder meteen te vervallen in de overdaad van een Bentley of Rolls-Royce. De Whitley werd geleverd tot 1954 en stond bekend om zijn betrouwbare prestaties en keurige, doch ietwat conservatieve uitstraling.

De Whitley was de laatste van de eerste naoorlogse reeks modellen. De Whitley werd in verschillende uitvoeringen gebouwd. De meest voorkomende zijn de 4 of 6 licht saloons, maar tussen 1950 en 1952 werden er ook limousines gebouwd op een chassis met langere wielbasis.

Armstrong Siddeley Whitley

Design en interieur

Qua uiterlijk was de Whitley een toonbeeld van Britse degelijkheid. Het design was een evolutie van de vooroorlogse stijl, met vloeiende lijnen, een prominente grille en bescheiden, maar stijlvolle rondingen. Het was niet de flamboyante Italiaanse flair die je misschien elders aantrof, maar eerder de Britse variant van “less is more”.

Binnenin was de Whitley zoals je mag verwachten van een Britse luxe sedan: veel houtfineer, leren bekleding en een nette, symmetrische indeling van het dashboard. Het interieur ademde comfort, maar wel in die typisch ingetogen stijl waarin je opa met hoed en wandelstok zich volledig thuis zou hebben gevoeld.

interieur Armstrong Siddeley Whitley

dashbaord Armstrong Siddeley Whitley

Modelvarianten

De Whitley werd aangeboden als vierdeurs saloon en als zogeheten “station coupé”, een chique term voor wat we tegenwoordig gewoon een stationwagon zouden noemen. Er waren verder nog speciale varianten met verlengde wielbasis en zelfs chassis die door carrosseriebouwers op maat konden worden aangekleed.

Concurrenten

De Whitley bewoog zich in hetzelfde segment als de Rover P4, de Jaguar Mark V en later de Mark VII, en in zekere zin ook de Humber Hawk. Het waren auto’s voor de gentleman die iets beters wilde rijden dan de gemiddelde Austin of Morris, maar die Rolls-Royce of Bentley toch wat overdreven vond.

Na de Whitley nam de Armstrong Siddeley Sapphire het stokje over, waarmee het merk de sprong maakte naar een moderner en nog luxueuzer design.