Alvis TF21

De Alvis TF21 (serie IV) met een 3 liter motor was de laatste auto die door Alvis werd gebouwd. Dit model werd aangekondigd op de Geneva Motor Show in maart 1966 en was een bijgewerkte versie van de 1963 TE21.

Alvis TF21

Geschiedenis en achtergrond

De Alvis Three Litre Series IV, ook bekend als TF21, was een bijgewerkte versie van de TF21 uit 1963 en was de laatste auto die door Alvis Cars werd geproduceerd. Aangekondigd op de Autosalon van Genève in maart 1966 bleef hij in productie tot 1967.

Alvis neemt een gerespecteerde plaats in de Britse automobielgeschiedenis in, van zijn levendige kleine 12/50 “duck-tail” roadsters in de jaren twintig, via de prachtige Speed 20 en Speed 25 en 4,3-liter sportauto’s, sedans en drophead coupés in de jaren dertig, tot de laatste drie-litermodellen van 1955 tot 1967.

De uiteindelijke TF21 van 1966 was de laatste iteratie van de reeks, en de krachtigste met zijn 150 pk driecarburateur-motor. Alvis bouwde zijn laatste TF21 in 1967.

De Alvis TE/TF21-reeks was een uitstekend stuk Brits erfgoed en stierf voortijdig omdat het werd overgenomen door Rover voordat het werd meegesleurd in het Leyland-moeras. Het einde van Alvis als zelfstandige autobouwer was niet het gevolg van onvermogen maar van de politiek van de Britse auto-industrie — een treurige constante in de jaren zestig.

De TF21 is de laatste van de lijn Alvis-auto’s, gemaakt in 1966-67 en geniet een hoge overlevingskans als het model waarnaar veel Alvis-enthousiastelingen hebben gestreefd. De Mulliner Park Ward-koetswerk is uniek als de enige auto waarvoor Rolls-Royce koetswerk produceerde voor een andere fabrikant.

Fraai lederen interieur Alvis TF21

Design en interieur

Uiterlijk was de TF21 identiek aan de TE21, maar er waren enkele wijzigingen aan de ophanging, en binnenin waren de instrumenten beter georganiseerd. Fabuleus gestileerd door Graber en onberispelijk gebouwd door Willowbrook en Mulliner Park Ward, vertonen de TD/TE/TF-modellen de uitwendige allure van een Bentley en de interieuruitrusting van een Facel Vega.

De TE en TF21 staan bol van hout en leer, en zijn een prachtige plek om tijd door te brengen. Hertrimmen kan echter duur zijn als de auto die je bekijkt niet vlekkeloos van binnen is. De TF21 had een herontworpen dashboard en een grotere verwarming. De gestapelde koplampen, een kenmerk dat al op de TE21 was geïntroduceerd, gaven de auto een kenmerkend Brits gezicht dat tegelijk modern en tijdloos was.

Modelvarianten

• TF21 Saloon (1966–1967) — tweedeurs sedan, gebouwd door Mulliner Park Ward, meerderheid van de productie
• TF21 Drophead Coupé (1966–1967) — cabriolet, 20 van de 100 Park Ward-gebouwde exemplaren waren drophead coupés, waarvan 12 met ZF handgeschakelde versnellingsbak
• TF21 Graber-carrosserie — zes auto’s kregen een Graber-carrosserie, waaronder de allerlaatste Alvis die ooit werd gebouwd — een cabriolet

Achterzijde Alvis TF21

Concurrenten

Als je op zoek bent naar een minder voor de hand liggend voorbeeld van een upper-class Britse klassieker zonder de absolute overdaad van een Bristol of Bentley, bezetten deze auto’s een zeer gunstige niche ergens op hetzelfde niveau als Jaguar. Directe concurrenten waren:

• Jaguar Mark 2
• Bristol 408/409
• Bentley S3
• Armstrong Siddeley Star Sapphire

Opvolgend model

In augustus 1967 werd aangekondigd dat de productie van de Park Ward-gekosterde Alvis 3-liter was gestopt. Op dat punt richtte Alvis zich op de productie van Rover 3500 V8-motoren. Er was geen opvolger want de TF21 was het definitieve einde van Alvis als automerk. Het bedrijf ging verder als defensieaannemer en producent van militaire voertuigen, een rol die het tot op de dag van vandaag vervult.