Alfa Romeo GT Junior

De Alfa Romeo GT Junior, intern bekend als de Tipo 105/115, werd geproduceerd in verschillende uitvoeringen tussen 1963 en 1977. Maar de echte Junior, de instapper met 1300cc-motor, verscheen pas in 1966. De GTA 1300 Junior was officieel gepresenteerd in juni 1968 en was direct een hit bij het publiek — het doel was een betaalbaardere sportauto te bieden dan de duurdere GTA 1600.

Alfa Romeo GT Junior 1300 uit 1967

Geschiedenis en achtergrond

Het doel van de Alfa Romeo GT 1300 Junior was een jonger publiek aan te spreken dat op zoek was naar een bijzondere en exclusieve auto tegen een redelijke aanschaf- en gebruikskosten. Alfa Romeo begreep dat niet iedereen de grotere GTV kon of wilde betalen, maar dat sportief rijplezier en Italiaans vakmanschap ook voor een bredere doelgroep toegankelijk moest zijn. De GT Junior werd in Italië bewust met een kleine motor geleverd om lagere wegenbelasting te betalen, een typisch Italiaans fiscaal trucje dat de auto’s populair maakte bij jonge kopers.

In 1966 introduceerde Alfa Romeo de GT Junior als instapmodel binnen de GT-lijn. Uitgerust met een 1300cc-motor, Weber-carburateurs en een vijfbak, werd de auto in Italië lager belast dan de GTV, wat hem aantrekkelijk maakte voor Italianen die een sportieve coupé wilden zonder de hogere belastingdruk.

Het ontwerp was van de hand van Giorgetto Giugiaro, die de auto tekende als “een auto voor jonge mensen” — en dat terwijl hij zelf nog maar 19 jaar oud was. De verhoudingen en de lijnen zijn zo verfijnd dat veel hedendaagse autoontwerpers inmiddels een gerestaureerd exemplaar in hun privécollectie hebben. Aan het einde van de productie in 1976 had Alfa Romeo bijna 92.000 coupés met de GT Junior-badge verkocht.

dashboard Alfa Romeo 1300 junior

Design en interieur

De GT Junior deelde zijn carrosserie met de grotere GTV en dat was geen compromis, maar een geschenk. De aantrekkelijke Bertone-ontworpen GT’s werden gebouwd van 1963 tot 1977, met slechts twee carrosserievarianten — coupé en cabriolet — en slechts detail-aanpassingen door de jaren heen.

De carrosserie is gebouwd op de verkorte bodemplaat van de Giulia Berlina. Het resultaat is een auto die lager en smaller oogt dan zijn afmetingen doen vermoeden, met een lange motorkap, hoge daklijn en subtiele C-stijl die de coupé een bijna tijdloze elegantie geeft.
Binnenin vind je een cockpit die op de bestuurder is gericht: twee echte stoelen voorin, een overzichtelijk dashboard met rondinstrumenten en een stuurwiel dat al bij het instappen duidelijk maakt dat dit een rijdersauto is. De GT Junior is een comfortabele auto voor twee en biedt een redelijke, gelegenheidszitplaats achterin.

De vijfbak schakelt precies, de remmen zijn stevig maar niet veeleisend en zeker in vergelijking met auto’s uit diezelfde periode presteren ze goed. De GTA 1300 Junior werd in een bekende advertentie gepresenteerd als “La Giulia che vince” — de Giulia die wint. De omschrijving was bijzonder toepasselijk, gezien het indrukwekkende erelijst vol nationale en internationale overwinningen, van Italië tot de Verenigde Staten.

Modelvarianten

• GT 1300 Junior (1966–1977) — instapmodel, 1290 cc
• GT 1600 Junior (1972–1975) — grotere motor, zelfde carrosserie
• GTA 1300 Junior Stradale — wegversie van de racekuip, 96 pk, later opgewaardeerd naar 110 pk
• GTA 1300 Junior Corsa — raceversiein opdracht van Autodelta, 160 pk bij introductie in 1968

Concurrenten

Hoewel een Ford Capri of Opel Manta met vergelijkbare prestaties aanzienlijk goedkoper waren, was de GT Junior toch een succes. Directe concurrenten waren:

• Ford Capri 1600
• Opel Manta
• Lancia Fulvia Coupé
• Fiat 124 Sport Coupé

Opvolgend model

De GTV’s werden vervangen door de nieuwere Alfetta GT in 1975, maar niet de GT Junior. Die bleef in productie tot 1977, als laatste vertegenwoordiger van de 105/115-serie.