De AC Invacar werd gebouwd tussen 1960 en 1977. Alle Invacars waren eigendom van de overheid en werden verhuurd aan gehandicapte bestuurders als onderdeel van hun arbeidsongeschiktheidsuitkering. Het gebruik van de Invacars liep sterk terug na de introductie van de Motability regeling, die gehandicapte bestuurders de mogelijkheid bood om in een conventionele auto met aangepaste opties te rijden.

De Invacar werd in 1948 ontwikkeld door ingenieur Bert Greeves, die samen met zijn verlamde neef Derry Preston-Cobb een gemotoriseerde driewieler bouwde. Dit voertuig, oorspronkelijk aangedreven door een luchtgekoelde Villiers 147 cc tweetaktmotor, was bedoeld als mobiliteitsoplossing voor gehandicapte personen. Gezien het aantal oorlogsveteranen met lichamelijke beperkingen, zag men een kans om dergelijke voertuigen op grotere schaal te produceren.

Veel Invacars werden gebouwd door AC

Gedurende de productieperiode werden er meer dan 50 verschillende varianten van de Invacar ontwikkeld om te voldoen aan de diverse behoeften van gehandicapte bestuurders. Deze varianten omvatten aanpassingen zoals langere wielbases, bredere spoorbreedtes en het gebruik van wielen van de Austin Mini. In totaal werden er tienduizenden Invacars geproduceerd, met een aanzienlijk aantal dat werd vervaardigd door AC Cars in Ditton, terwijl de rest werd geproduceerd door Invacar Ltd in Thundersley

De Britse overheid verstrekte subsidies voor de productie van invalidenvoertuigen, en Invacar Ltd. werd opgericht in Thundersley, Essex, om deze voertuigen te vervaardigen. Naast Invacar waren er andere bedrijven, zoals AC Cars, die contracten hadden om dergelijke voertuigen te produceren

In de vroege jaren 1970 werd het piepkleine motortje van de Invacar vervangen door een veel krachtiger 4-takt 500 cc of 600 cc Steyr – Puch motor waardoor de auto een top kreeg van 132 km/u. De van glasvezel gemaakte ijsblauwe Invacars met de bijnaam Ministerie Blue naar het ministerie van Volksgezondheid, werd in de de jaren zestig en zeventig met tienduizenden geproduceerd. Ook werden er nog een aantal wijzigingen aangebracht waaronder een verlengde wielbasis, grotere spoorbreedte en het gebruik van Austin Mini wielen. Uiteindelijk werden er eer dan 50 varianten geproduceerd tot het einde in 1977.

Op 31 maart 2003 werden de Invacars uit veiligheidsoverwegingen verbannen van de Britse wegen. Er waren nog ongeveer 200 Invacars in Groot-Brittannië voor de recall 2003 en het bijbehorende sloopprogramma. Honderden opgeslagen Invacars werden ook gesloopt, samen met al hun onderdelen. Een paar exemplaren bleven in de handen van particuliere eigenaren en musea in Groot-Brittannië en in het buitenland.

Interieur

De Invacar had een opvallend ontwerp met een moderne kunststof carrosserie, vaak in een ijsblauwe kleur die bekend stond als “Ministry Blue”. Het interieur was minimalistisch, met een enkele bestuurdersstoel en eenvoudige bedieningselementen. De voertuigen waren ontworpen voor gebruiksgemak door gehandicapte bestuurders, met functies zoals een tiller-stuurmechanisme en handbediende versnellingen.

Concurrenten

De Invacar concurreerde met andere invalidenvoertuigen die door de Britse overheid werden verstrekt. Andere fabrikanten die dergelijke voertuigen produceerden, waren onder andere:

• Invacar
• Thundersley: Een ander bedrijf dat contracten had voor de productie van invalidenvoertuigen
• Harding, Dingwall & Son, Barrett, Tippen & Son, Coventry Climax: Andere bedrijven die betrokken waren bij de productie van invalidenvoertuigen in het VK

Deze concurrenten boden vergelijkbare voertuigen aan die werden aangepast aan de behoeften van gehandicapte bestuurders. Na de productie van de Invacar werd het gebruik van dergelijke voertuigen vervangen door het Motability Scheme in de late jaren ’70. Dit programma bood gehandicapte bestuurders de mogelijkheid om een conventionele auto aan te passen aan hun behoeften, wat leidde tot de afschaffing van de invalidenvoertuigen zoals de Invacar

MODELINFORMATIE

PRESTATIES TOPMODEL

Garages en specialisten

• Hier kan uw bedrijf staan
• Speed 8 Classics - Mallespecialist
• Stalling Bollenstreek - Voorhoutspecialist
• Stoffeerderij C. van Straaten en Zn. - Woerdenspecialist
• Tony de Bruijn bekledingen - Roosendaalspecialist
• Witmer & Odijk - Warmondspecialist

Clubs, fora en verenigingen

• AC Cobra Club Nederland
• Cobra Club België
• Koninklijke Nederlandse Automobiel Club
• Oldtimer en Classic Car Club Heel
• Veenendaalse Oldtimer Club
• Vlaamse Vehikel Klub

Ook interessant

• 

  Autoscout top 5 populairste oldtimers

• 

  De voorloper van de Prius: Briggs & Stratton

• 

  Klassieke Mini met 500 PK, kan dat?