Νόμιζα ότι ήταν η πιο όμορφη, όχι, νομίζω ότι είναι η πιο όμορφη. Maserati Biturbo Spider ZagatoΌπως με κάθε μοντέλο, υπάρχουν εραστές και μισητές και όλα τα ενδιάμεσα. Τα γούστα διαφέρουν, και αυτό είναι καλό, αλλιώς όλοι θα οδηγούσαμε το ίδιο πράγμα και θα θέλαμε το ίδιο κορίτσι ή αγόρι. Αλλά νομίζω ότι αυτό είναι ένα τόσο όμορφο αυτοκίνητο! Είχα ένα για μερικά χρόνια για το καλοκαίρι, και ήταν χαρά μου να το οδηγώ. Είχα μια Maserati Spyder Zagato του 1991, και το σκέφτομαι σαν να είχα ένα ρομαντικό ταξίδι στις διακοπές μου. Καλοδιατηρημένο, με λιγότερα από 40.000 χλμ. στο οδόμετρο όταν την αγόρασα. Ήταν επίσης το πρώτο μου, και αυτό που λένε είναι αλήθεια: ποτέ δεν ξεχνάς το πρώτο σου.
Ο όμορφος γωνιώδης σχεδιασμός και το κοντό πίσω μέρος
Μια Maserati, θα σπάσει!
Φυσικά, με συμβούλεψαν να μην το κάνω, γιατί μια Maserati χαλάει! Και ειδικά αυτά τα biturbo. Στα τρία χρόνια που την οδήγησα, δεν είχα ποτέ κανένα πρόβλημα. Ήταν καλοσυντηρημένη, άλλωστε, ή μήπως να πω «χαϊδεμένη»; Το χειμώνα, απλώς καθόταν άνετα μέσα με τις όμορφες, στενές πιτζάμες του αυτοκινήτου της, και το καλοκαίρι ήταν απλώς start and drive. Έτσι ένιωσα σιγουριά ότι δεν ήταν και τόσο άσχημα τα πράγματα με τα biturbo...
Ανταλλάξαμε μια παλιά Maserati Biturbo Spider με ένα νεότερο μοντέλο.
Τώρα, ίσως να περιμένεις μια ιστορία για το πώς τελικά κατέληξε σε καταστροφή. Ότι δεν άκουσε και ότι όταν ήμουν εγώ σε διάθεση, δεν άκουσε. Αλλά δεν ήταν έτσι. Περάσαμε υπέροχα μαζί! Και μετά είδα μια 4200 Spider. Πολύ νεότερη, και ναι, άφησα τον εαυτό μου να μπει στον πειρασμό. Τελικά την ξεφορτώθηκα για μια νεαρή 4200 Spider με ελαφρώς μεγαλύτερο πίσω μέρος. Επίσης φανταστική στην οδήγηση, αλλά απλά δεν μπορούσα να ξεχάσω την όμορφη Zagato μου, και το συναίσθημα ότι την ήθελα πίσω μόνο δυνάμωνε. Η Biturbo ήταν μια πραγματική ιταλική με αυτά τα δύο τούρμπο, με ξύλινα στοιχεία, με ένα όμορφο ξύλινο λεβιέ ταχυτήτων με ένα δεμένο δερμάτινο κορδόνι γύρω της, με ένα κλασικό μεταλλικό ρολόι στο ταμπλό. Και με ένα κουμπί στο ταμπλό που σου επέτρεπε να ελέγχεις όλα τα φώτα. Ναι, αυτοί οι Ιταλοί γνώριζαν τα δικά τους ελαττώματα. Υπέροχα!
Το 4200 (του 2005) ήταν μια Ιταλίδα κυρία 400 ίππων. Όλα ήταν ηλεκτρικά, συμπεριλαμβανομένης της κάμπριο οροφής που έκλεινε τέλεια και από την οποία δεν περνούσε ούτε σταγόνα νερό, ούτε καν μια ανάσα αέρα. Ένα φανταστικό αυτοκίνητο, αλλά τόσο γεμάτο με υπολογιστές και ηλεκτρονικά που, από άποψη οδηγικής εμπειρίας, δεν μπορεί να συγκριθεί με το biturbo που είχα πριν. Ίσως επειδή μεγαλώνω λίγο; Μήπως αυτό έχει κάποια σχέση με αυτό; Το ότι μπορώ απλώς να ταυτιστώ λίγο περισσότερο με εκείνο το παλαιότερο biturbo που μερικές φορές βγάζει ένα τρίξιμο και έναν αναστεναγμό, και του οποίου το ρολόι άρχιζε περιστασιακά να τρέχει λίγο αργά; Εκτός αν της έδινες πραγματικά το γκάζι και τα ιταλικά τούρμπο ενεργοποιούνταν. Μετά μερικές φορές φαινόταν σαν το ρολόι να έτρεχε ξαφνικά ξανά με τη σωστή ταχύτητα, ή ακόμα και ένα τικ μπροστά. Ξέρω σίγουρα, τη θέλω πίσω! Δεν έπρεπε ποτέ να χωρίσω.
Δέρμα μέχρι εκεί που φτάνει το μάτι, με μια λωρίδα αλκαντάρα εδώ κι εκεί.
Το εξακύλινδρο μπλοκ με τους δύο ιταλικούς τούρμπο
Οι όμορφες, συμπαγείς ζάντες μαγνησίου που ήταν χαρακτηριστικές των biturbo των αρχών της δεκαετίας του '90.
Καρέκλες όπου μπορείτε επίσης να καπνίσετε ένα πούρο με ένα καλό ποτήρι Amaretto
Επίσης όμορφες γραμμές στο προφίλ
Το κλασικό ρολόι της Maserati
