De Opel Cadet C Παρουσιάστηκε το 1973 ως διάδοχος του Kadett B και παρέμεινε στην παραγωγή μέχρι το 1979. Με αυτήν την τρίτη γενιά της μεταπολεμικής σειράς Kadett, η Opel δημιούργησε ένα μοντέλο που ταίριαζε απόλυτα στις απαιτήσεις της εποχής: συμπαγές, στιβαρό και αξιόπιστο, αλλά με αρκετή ποικιλία για να προσελκύσει ένα ευρύ κοινό. Ήταν το τελευταίο Kadett που παραδόθηκε με κίνηση στους πίσω τροχούς, κάτι που οι λάτρεις του αυτοκινήτου εξακολουθούν να θυμούνται με νοσταλγία σήμερα.
Opel Cadet C
Ιστορία και φόντο
Το Opel Ascona A προοριζόταν να είναι ο διάδοχος του Kadett B, αλλά από τότε που η ανταγωνιστική Ford λάνσαρε το Escort, η Opel αποφάσισε να τοποθετήσει το πιο ευρύχωρο Ascona ανάμεσα στο Kadett και το Rekord ως ανταγωνιστή του Ford Taunus, και να διατηρήσει το ακόμα δημοφιλές Kadett B στη γκάμα.
Επιπλέον, η General Motors ήθελε να λανσάρει ένα βασικό αυτοκίνητο που θα μπορούσε να παραχθεί παγκοσμίως. Αυτό θα είχε ως αποτέλεσμα το Kadett C το 1973, το οποίο κατασκευαζόταν επίσης με τα ονόματα Vauxhall Chevette, Isuzu Gemini και Chevrolet Chevette. Τον Αύγουστο του 1973, το νέο Kadett C εκτέθηκε στην 45η IAA στη Φρανκφούρτη.
Το Kadett C δεν κατασκευαζόταν μόνο στη Γερμανία, αλλά εμφανιζόταν παγκοσμίως με διάφορες μάρκες. Για παράδειγμα, πωλούνταν στη Μεγάλη Βρετανία ως Vauxhall Chevette, στη Βραζιλία ως Chevrolet Chevette και στην Αυστραλία ως Holden Gemini. Αυτό δείχνει ξεκάθαρα πόσο ευέλικτο ήταν το μοντέλο. Στην Ευρώπη, το Kadett C εξελίχθηκε σε ένα από τα πιο δημοφιλή compact μεσαίου μεγέθους αυτοκίνητα της δεκαετίας του 1970, με εκατομμύρια πωλήσεις και μια πιστή βάση θαυμαστών.
Σχεδιασμός και εσωτερικός χώρος
Σχεδιαστικά, η Opel ακολούθησε μια πιο κομψή κατεύθυνση. Το Kadett C απέκτησε μια απλή, απλή εμφάνιση με χαμηλό ρύγχος, ίσια πλαϊνά και μια αναγνωρίσιμη, φαρδιά μάσκα. Ο σχεδιασμός ήταν σαφώς σύμφωνος με τη δεκαετία του '70: γωνιώδης, πρακτικός και χωρίς περιττές λεπτομέρειες. Ωστόσο, η Opel κατάφερε να του προσδώσει μια ιδιαίτερη κομψότητα, ειδικά στην έκδοση coupé, η οποία έδειχνε κάπως πιο σπορτίφ.
Το εσωτερικό ήταν εξίσου επαγγελματικό με το εξωτερικό. Η λειτουργικότητα ήταν το πρώτο πράγμα που έπρεπε να περιμένετε και σίγουρα δεν θα έπρεπε να περιμένετε πολυτέλεια στις στάνταρ εκδόσεις. Τα απλά αλλά στιβαρά καθίσματα προσέφεραν επαρκή στήριξη, το ταμπλό ήταν καθαρό και λογικά διατεταγμένο, και τα υλικά ήταν κατασκευασμένα για να αντέχουν. Φυσικά, υπήρχαν και πιο πολυτελείς εκδόσεις με, για παράδειγμα, περισσότερα όργανα και πιο άνετη ταπετσαρία, αλλά γενικά, έπαιρνες ακριβώς αυτό που χρειαζόσουν – και τίποτα περισσότερο.
Παραλλαγές μοντέλου
- Kadett C Sedan 2-θυρο (1973–1979) — μοντέλο εισαγωγικού επιπέδου, 1.0 ή 1.2 λίτρων
- Kadett C Sedan 4-θυρο (1973–1979) — τετράθυρη έκδοση
- Kadett C Caravan (1973–1979) — τρίθυρο station wagon
- Kadett C Coupé (1973–1979) — δίθυρο κουπέ, πιο σπορ γραμμές
- Kadett C City (1975–1979) — τρίθυρο hatchback, βασισμένο στο αμάξωμα του Vauxhall Chevette hatchback — το πρώτο Opel Kadett hatchback όλων των εποχών
- Kadett C Berlina (1977–1979) — πολυτελής έκδοση με κινητήρα 1.6S, χρωμιωμένη πλευρική λωρίδα, ορθογώνιους προβολείς, βελτιωμένο εσωτερικό
- Kadett C GT/E (1975–1979) — σπορ μοντέλο με ψεκασμό Bosch L-Jetronic 1.897 cc, 105 hp, εμβληματικό συνδυασμό κίτρινου-μαύρου, 8.660 μονάδες που κατασκευάστηκαν (1975–1977) και αργότερα αναθεωρημένη έκδοση
- Kadett C Rallye (1977–1979) — 1.6S με 75 ίππους ή 2.0E με 110 ίππους, 8.549 μονάδες που κατασκευάστηκαν
- Kadett C Aero (1977–1979) — ανοιχτή μετατρέψιμη έκδοση, σπάνια
- Opel Kadett C Coupé Berlinetta — πιο πολυτελής έκδοση κουπέ
Το Kadett C διατίθετο σε έναν εντυπωσιακό αριθμό εκδόσεων. Υπήρχαν τα παραδοσιακά τετράθυρα sedan, αλλά και ένα τρίθυρο και ένα πεντάθυρο hatchback (το οποίο η ίδια η Opel ονόμαζε «Λιμουζίνα»), ένα πρακτικό station wagon (Caravan), ένα σπορ κουπέ, ακόμη και ένα κάμπριο που κατασκευάστηκε από την εταιρεία κατασκευής αμαξωμάτων Baur. Για τον επαγγελματία οδηγό ή τον ιδιοκτήτη μικρής επιχείρησης, υπήρχε επίσης μια έκδοση van.
Πιο ισχυροί κινητήρες ήταν επίσης διαθέσιμοι στο Opel Kadett C: οι κινητήρες 1600 και 1900 CIH από τη σειρά Ascona/Rekord. Για το GT/E, εγκαταστάθηκε ένας κινητήρας ψεκασμού καυσίμου 1,9E (από το 1977 2.0E), δίνοντας στο ελαφρύ Kadett C τελική ταχύτητα περίπου 200 χλμ./ώρα. Η έκδοση GT/E coupé σημείωσε την επιτυχία της ως αυτοκίνητο ράλι. Το Kadett C ονομάζεται επίσης μερικές φορές το τελευταίο πραγματικό Opel Kadett, καθώς ήταν η τελευταία έκδοση με κίνηση στους πίσω τροχούς. Το Opel Kadett C παραδόθηκε σε δύο διαφορετικές εκδόσεις, συγκεκριμένα τα μοντέλα C1 και C2. Το τελευταίο κατασκευαζόταν από το 1977. Τον Μάιο του 1975, κυκλοφόρησε και το Opel Kadett City, ένα συμπαγές και ευέλικτο μικρό αυτοκίνητο πόλης.
Κορυφαίο μοντέλο
Το κορυφαίο μοντέλο ήταν αναμφίβολα το Kadett C GT/E, που παρουσιάστηκε το 1975. Αυτό το σπορ κουπέ ήταν εξοπλισμένο με έναν κινητήρα 2.0 λίτρων με ψεκασμό καυσίμου που απέδιδε 105 ίππους και 153 Nm ροπής. Με αυτόν τον τρόπο, πέτυχε τελική ταχύτητα 184 χλμ./ώρα και ολοκλήρωσε το σπριντ 0 στα 100 χλμ./ώρα σε περίπου 10,2 δευτερόλεπτα. Για τη δεκαετία του 1970, αυτό ήταν κάτι παραπάνω από αξιοσέβαστο, και επιπλέον, το GT/E έκανε εντύπωση στους αγώνες ράλι, όπου και χρησιμοποιήθηκε με επιτυχία.
Διάφορες εκδόσεις του Opel Kadett C
Ανταγωνιστές
Το Kadett C έπρεπε να ανταγωνιστεί τρομερούς αντιπάλους όπως:
- Volkswagen Golf I
- Ford Escort Mk2
- Renault 12
- Peugeot 304
Το Escort και το Golf, ειδικότερα, ήταν τρομεροί αντίπαλοι, αλλά το Kadett κατάφερε να διακριθεί χάρη στην κίνηση στους πίσω τροχούς και την ευρεία γκάμα εκδόσεων.
Μοντέλο διαδόχου
Το 1979, το Kadett C αντικαταστάθηκε από το Kadett D., το οποίο, όπως αναφέρθηκε, άλλαξε σε κίνηση στους εμπρός τροχούς για πρώτη φορά. Με αυτό, η Opel ξεκίνησε μια εντελώς νέα πορεία και ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία του Kadett.
