Morris 2200

Ως διάδοχοι των Mini 1100 και 1300, η ​​Morris παρουσίασε τα μοντέλα 1800 και 2200 (κωδική ονομασία ADO17), τα οποία σχεδιάστηκαν με παρόμοιο τρόπο με εγκάρσια τοποθετημένο κινητήρα, κίνηση στους εμπρός τροχούς και ευρύχωρο εσωτερικό σε σχέση με τις συμπαγείς εξωτερικές τους διαστάσεις.

Εσωτερικό ενός Morris 1800

Το 1800 κυκλοφόρησε αρχικά ως Austin 1800 και αργότερα ως Wolseley 18/85. Τα 1800 και 2200 υποτίθεται ότι θα αποτελούσαν την τρίτη ιστορία επιτυχίας για τον σχεδιαστή Alec Issigonis στη σειρά μοντέλων BMC με κίνηση στους εμπρός τροχούς, αλλά αυτό δεν συνέβη και αυτό οφειλόταν στην κατασκευή αυτού του μοντέλου γύρω από τον κινητήρα σειράς Β που είχε ρυθμιστεί από την MGB, τον οποίο ο Issigonis χρησιμοποίησε για να κατασκευάσει ένα μεγαλύτερο αυτοκίνητο από το απαραίτητο. Η ισορροπία μεταξύ της ισχύος του τετρακύλινδρου κινητήρα και του υπερμεγέθη αμαξώματος χάθηκε και το αυτοκίνητο ήταν στην πραγματικότητα πολύ βαρύ. Ως αποτέλεσμα, η Ford κέρδισε έδαφος στη βρετανική αγορά με το Ford Cortina.

Morris 2200

Παρά το γεγονός ότι το 1800 ανακηρύχθηκε Αυτοκίνητο της Χρονιάς το 1964, τα στοιχεία πωλήσεων ήταν απογοητευτικά. Το μοντέλο δεν ήταν τεχνικά άρτιο, είχε μέτρια ανάρτηση και ο μη ελκυστικός σχεδιασμός σε συνδυασμό με ένα λιτό εσωτερικό σήμαινε ότι το αυτοκίνητο δεν έγινε η τρίτη αναμενόμενη επιτυχία. Το 1972, κυκλοφόρησε η τελευταία νέα έκδοση με τη μορφή του εξακύλινδρου 2200, το οποίο ήταν στην πραγματικότητα ένα πολύ αποδεκτό αυτοκίνητο.