Ford Fiesta Mk2 (1983–1989)

De Ford Fiesta Mk2 (1983-1989) ήταν το πιο δημοφιλές supermini της Βρετανίας τη δεκαετία του 1980, με περίπου 1,8 εκατομμύρια μονάδες να κατασκευάζονται. Με περιμετρικούς προβολείς, το πρώτο Fiesta diesel, ένα κιβώτιο ταχυτήτων πέντε ταχυτήτων ως πρώτο μοντέλο και το XR2 με κινητήρα CVH 96 ίππων, το Mk2 εισήγαγε τεχνολογικές καινοτομίες σε μια δοκιμασμένη πλατφόρμα — και απέδειξε ότι ένας καλός βασικός σχεδιασμός με στοχευμένες αναβαθμίσεις μπορεί να παραμείνει εμπορικά επιτυχημένος για περισσότερο από μια δεκαετία.

Ford Fiesta Mk2 του 1984

Ιστορία και φόντο

Το Ford Fiesta Mk2 εμφανίστηκε τον Αύγουστο του 1983 ως μια σημαντική ανανέωση του αρχικού Fiesta — όχι ένα εντελώς νέο μοντέλο, αλλά μια υπολογισμένη επένδυση σε μια πλατφόρμα που είχε κοστίσει στη Ford την πιο ακριβή μέχρι τότε εξέλιξή της. Η βασική πλατφόρμα και το αμάξωμα διατηρήθηκαν σε μεγάλο βαθμό, αλλά σχεδόν όλα όσα έβλεπε και άγγιζε αμέσως ένας αγοραστής ήταν καινούργια.

Το Mk2 ήταν το πιο δημοφιλές supermini της Βρετανίας της εποχής του. Στην καλύτερη χρονιά του, το 1987, πουλήθηκαν πάνω από 150.000 Fiesta στο Ηνωμένο Βασίλειο — δεύτερο στην κατάταξη πωλήσεων πίσω από το ίδιο το Ford Escort, παρά το γεγονός ότι το αυτοκίνητο ήταν ήδη έντεκα ετών με τον βασικό του σχεδιασμό εκείνη την εποχή.

Στη Δυτική Γερμανία, την εποχή που ήταν η μεγαλύτερη εθνική αγορά αυτοκινήτων της Ευρώπης, το Fiesta κατάφερε να ξεπεράσει το Volkswagen Polo το 1984, το 1985 και ξανά το 1989. Ένα επίτευγμα που καταδεικνύει πόσο ισχυρή ήταν η φόρμουλα του Fiesta, ακόμη και στην εγχώρια αγορά του άμεσου ανταγωνιστή του.

Κατά το λανσάρισμα της νέας γενιάς Fiesta τον Απρίλιο του 1989, οι δύο πρώτες γενιές είχαν παραγάγει και πουλήσει συνολικά πάνω από 4,5 εκατομμύρια μονάδες.

Σχεδιασμός και εσωτερικός χώρος

Οι περιμετρικοί προβολείς ήταν η σημαντική αλλαγή στο σχεδιασμό — έδωσαν στο αυτοκίνητο μια πιο μοντέρνα εμφάνιση και βελτίωσαν σημαντικά την αεροδυναμική. Το καπό διευρύνθηκε για να φιλοξενήσει ένα νέο κιβώτιο ταχυτήτων πέντε ταχυτήτων.

Το εσωτερικό έδινε μια πιο μοντέρνα αίσθηση από τον προκάτοχό του χάρη στον πιο μαλακό σχεδιασμό και το φινίρισμα υψηλότερης ποιότητας. Ωστόσο, το Mk2 είχε μια εντυπωσιακή ιδιαιτερότητα στην καμπίνα: δύο εντελώς διαφορετικά σχέδια ταμπλό — ένα για μοντέλα εισαγωγικού επιπέδου και ένα άλλο για πιο ακριβές εκδόσεις όπως το Ghia και το XR2.

Το νέο μπροστινό μέρος προμήνυε την ανανεωμένη εκδοχή του Escort του 1986 και έδωσε στο αυτοκίνητο μια πιο ώριμη, σύγχρονη εμφάνιση. Η αεροδυναμική βελτίωση των προβολέων που περιβάλλουν το αυτοκίνητο δεν ήταν μια αισθητική απόφαση, αλλά μια άμεση απάντηση στον ολοένα και πιο έντονο ανταγωνισμό από τα Peugeot 205 και Fiat Uno.

Εσωτερικό ενός Ford Fiesta Mk2 του 1985

Παραλλαγές μοντέλου

Fiesta Popular / Popular Plus (1983–1989) — τα μοντέλα εισαγωγικού επιπέδου:

Το Popular ήταν το μοντέλο εισαγωγικού επιπέδου, διαθέσιμο καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου παραγωγής. Αυτό το μοντέλο προσφερόταν μόνο με μία επιλογή: κινητήρα 950cc και κιβώτιο τεσσάρων ταχυτήτων. Από τα στάνταρ χαρακτηριστικά παραλείπονταν ο καθρέφτης στην πλευρά του συνοδηγού, ο πίσω υαλοκαθαριστήρας και το ραδιόφωνο — όλα προαιρετικά.

Fiesta L / GL / Ghia (1983–1989) – το εύρος έντασης:

Η καρδιά των πωλήσεων του Fiesta. Το L είχε μοκέτα και βασικό εξοπλισμό. Το GL ήταν καλύτερα εξοπλισμένο με περισσότερες χρωμιωμένες λεπτομέρειες. Το Ghia προσέφερε το υψηλότερο φινίρισμα με καπλαμά ξύλου και βελούδο. Διατίθεται με όλους τους κινητήρες από 957cc έως 1.398cc.

Fiesta 1.4S (1986–1989) — πιο σπορ μοντέλο εισαγωγικού επιπέδου:

Παρουσιάστηκε το 1986 ως ενδιάμεσο μοντέλο για αγοραστές που ήθελαν έναν σπορ χαρακτήρα χωρίς την τιμή του XR2. Κινητήρας CVH 1,4 λίτρων με 74 ίππους. Χαμηλότερη ανάρτηση από την τυπική L αλλά χωρίς το έντονο κιτ αμαξώματος του XR2.

Fiesta XR2 Mk2 (1984–1989) — το σπορ κορυφαίο μοντέλο:

Το XR2 δεύτερης γενιάς εμφανίστηκε το 1984 με κινητήρα CVH 1,6 λίτρων — τον ίδιο με του Ford Escort XR3 — που απέδιδε 96 ίππους και κιβώτιο πέντε ταχυτήτων. Διέθετε επίσης μεγαλύτερο κιτ αμαξώματος από τον προκάτοχό του. Τελική ταχύτητα 175 χλμ./ώρα, επιτάχυνση 0-100 χλμ./ώρα σε περίπου 10,3 δευτερόλεπτα.

Fiesta Diesel 1.6 (1984–1989) — η οικονομική έκδοση:

Για πρώτη φορά, ένας κινητήρας ντίζελ ήταν διαθέσιμος στο Fiesta — ένας κινητήρας 1,6 λίτρων προσαρμοσμένος από το Escort. Οι σχολιαστές ανέφεραν ότι η εντυπωσιακή οικονομία καυσίμου της έκδοσης ντίζελ ήρθε εις βάρος ενός κινητήρα που ήταν θορυβώδης και τραχύς. Ακόμα και στη Δυτική Γερμανία, μια αγορά παραδοσιακά ανοιχτή στους κινητήρες ντίζελ, η έκδοση βενζίνης εξακολουθούσε να ξεπερνά τον ντίζελ σε απόδοση περισσότερο από τέσσερα προς ένα το 1988.

Fiesta με κυλινδροκεφαλή CTX (1987–1989) — η αυτόματη έκδοση:

Το νέο κιβώτιο συνεχώς μεταβαλλόμενων σχέσεων CTX, που χρησιμοποιήθηκε επίσης στο Fiat Uno, εμφανίστηκε σε μοντέλα 1,1 λίτρων στις αρχές του 1987. Μια τεχνολογική καινοτομία που αποδείχθηκε στην πράξη λιγότερο αξιόπιστη από ό,τι ήλπιζε η Ford.

Πίσω όψη ενός Ford Fiesta XR2 Mk2 του 1985

Το Ford Fiesta Mk2 παρουσιάστηκε τον Αύγουστο του 1983 και η παραγωγή του έληξε το 1989 — έξι χρόνια, περίπου 1,8-2 εκατομμύρια μονάδες, και ήταν το πιο δημοφιλές supermini της Βρετανίας της δεκαετίας του 1980. Από το σπαρτιατικό Popular χωρίς καθρέφτη συνοδηγού μέχρι το XR2 των 96 ίππων με κιβώτιο ταχυτήτων πέντε ταχυτήτων, το Fiesta Mk2 απέδειξε ότι μια παλιά πλατφόρμα με τις σωστές αναβαθμίσεις μπορεί να παραμείνει ανταγωνιστική για χρόνια. Το γεγονός ότι το Fiesta εξακολουθούσε να πουλάει 150.000 μονάδες σε μία μόνο χώρα το 1987, ενώ ο σχεδιασμός ήταν ήδη έντεκα ετών, είναι το πιο εντυπωσιακό επίτευγμα πωλήσεων στην ιστορία των supermini της Ford.

Ανταγωνιστές

Το Fiesta Mk2 αγωνίστηκε στην ευρωπαϊκή κατηγορία Β των supermini στα μέσα της δεκαετίας του 1980. Άμεσοι ανταγωνιστές ήταν:

• Peugeot 205 (τεχνικά ανώτερο, πιο σπορ GTi)
• Fiat Uno (πιο μοντέρνος σχεδιασμός, μεταβλητής CTX)
• Vauxhall Nova / Opel Corsa A
• Austin Metro (Βρετανός ανταγωνιστής)
• Volkswagen Polo Mk2

Μοντέλο διαδόχου

De γιορτή mk3 — με εσωτερική ονομασία BE-13 — παρουσιάστηκε στα τέλη του 1988 και κυκλοφόρησε επίσημα στην αγορά τον Φεβρουάριο του 1989. Βασιζόταν σε μια εντελώς νέα πλατφόρμα με ημιανεξάρτητη πίσω ανάρτηση με ράβδο στρέψης αντί για άκαμπτο πίσω άξονα, και προσέφερε για πρώτη φορά μια πεντάθυρη έκδοση — μια πρωτιά που δεν υπήρχε στις προηγούμενες γενιές, ενώ ανταγωνιστές όπως το Peugeot 205 προσέφεραν πέντε πόρτες εδώ και χρόνια.