Ferrari 550 Maranello / 575 M Maranello (1996–2006)

De Ferrari 550 Maranello (1996-2002) και ο διάδοχός του, η Ferrari 575M Maranello (2002-2006), είναι εμβληματικές V12 Gran Tourer με κινητήρα μπροστά. Η 575M (“M” για Modificata) έφερε μεγαλύτερες επιδόσεις, εκσυγχρονισμένο πλαίσιο και την εισαγωγή χειριστηρίων αλλαγής ταχυτήτων F1.

Ferrari 550 Μαρανέλο 1998

Ιστορία και φόντο

Η Ferrari 550 Maranello σηματοδότησε την επιστροφή της Ferrari σε μια διάταξη με κινητήρα μπροστά και κίνηση στους πίσω τροχούς για το διθέσιο δωδεκακύλινδρο μοντέλο της, 23 χρόνια αφότου η 365 GTB/4 Daytona είχε αντικατασταθεί από την Berlinetta Boxer με τον κινητήρα στο κέντρο.

Μετά από περισσότερες από δύο δεκαετίες παραγωγής της Ferrari με ένα μοντέλο με κινητήρα στο κέντρο ως το αποκορύφωμα των επιδόσεων της κανονικής γκάμας παραγωγής, τα χαρτιά άλλαξαν το 1996 με την παρουσίαση του 550 Maranello. Revue Technique Automobile
Μετά από 30 μήνες ανάπτυξης, η Ferrari 550 Maranello αποκαλύφθηκε τον Ιούλιο του 1996 στην πίστα αγώνων Nürburgring στη Γερμανία. Το όνομα του μοντέλου αναφερόταν στον συνολικό κυβισμό του κινητήρα των 5,5 λίτρων σε εκατοστά και στην πόλη Maranello, όπου βρίσκονται τα κεντρικά γραφεία και το εργοστάσιο της Ferrari.

Η 575M Maranello, που παρουσιάστηκε το 2002, βελτίωσε την ιδέα με έναν μεγαλύτερο V12 5,75 λίτρων, κιβώτιο ταχυτήτων τύπου F1 και βελτιωμένη δυναμική.

εσωτερικό Ferrari 550 Maranello 1998

Σχεδιασμός και εσωτερικός χώρος

Οι γραμμές αμαξώματος που σχεδίασε ο Pininfarina αναπόφευκτα απηχούσαν τη νέα σειρά 2+2 της 456 GT στη γενική τους ιδέα. Ωστόσο, υπήρχαν και ρετρό πινελιές από προηγούμενα κλασικά μοντέλα, όπως οι διπλοί αεραγωγοί εξάτμισης στα μπροστινά φτερά, παρόμοιοι με αυτούς των 250 GTO και 275 GTB της δεκαετίας του 1960, ενώ η επεξεργασία των πίσω φώτων ήταν ακόμη πιο κοντά σε αυτή του θρυλικού μοντέλου 365 GTB/4 "Daytona".

Το σασί είναι ένα σωληνωτό ατσάλινο χωροδικτύωμα, πάνω στο οποίο ήταν συγκολλημένα τα αλουμινένια πάνελ του αμαξώματος. Το αμάξωμα σχεδιασμένο από τον Pininfarina είχε συντελεστή οπισθέλκουσας 0,33.

Το 575M διέθετε αναθεωρημένη μάσκα, πιο έντονα φώτα και διακριτικές αεροδυναμικές ρυθμίσεις. Το εσωτερικό ήταν πιο προσανατολισμένο στον οδηγό με βελτιωμένα υλικά, όπως Alcantara και δέρμα.

Ο κινητήρας F133 — ένας νέος V12 για μια νέα εποχή

Ο 5,5 λίτρων V12 κινητήρας της 550 Maranello ήταν ο πρώτος εντελώς νέος δωδεκακύλινδρος κινητήρας της Ferrari από την εποχή του Boxer με τους επίπεδους 12 κυλίνδρους, περισσότερα από είκοσι χρόνια νωρίτερα. Οι προηγούμενοι κινητήρες V12 παραγωγής είχαν γωνία 60 μοιρών μεταξύ των συστοιχιών των κυλινδροκεφαλών, ενώ ο νέος κινητήρας είχε γωνία 65 μοιρών. Αυτές οι επιπλέον πέντε μοίρες ακούγονται ασήμαντες, αλλά είχαν έναν πρακτικό λόγο: η ευρύτερη γωνία V παρείχε περισσότερο χώρο μεταξύ των συστοιχιών των κυλινδροκεφαλών για τις πολλαπλές εισαγωγής, επιτρέποντας καλύτερη πλήρωση και, επομένως, περισσότερη ισχύ.

Το μπλοκ του κινητήρα και η κυλινδροκεφαλή ήταν κατασκευασμένα εξ ολοκλήρου από αλουμίνιο — ελαφρύτερο από τον χυτοσίδηρο των παλαιότερων Ferrari V12 και συμβάλλοντας έτσι στην εξαιρετική κατανομή βάρους του 550. Ο κινητήρας ήταν συνδεδεμένος με το πίσω κιβώτιο ταχυτήτων μέσω μιας μπιέλας — η ίδια φιλοσοφία με την Daytona — με αποτέλεσμα μια κατανομή βάρους σχεδόν 50/50.

Το πλαίσιο και τα κύρια εξαρτήματα του κινητήρα ήταν κοινά με την 2+2 Ferrari 456, αν και το μεταξόνιο της 550 ήταν 100 mm μικρότερο στα 2.500 mm. Ο κινητήρας 5,5 λίτρων στην 575M αυξήθηκε στα 5,75 λίτρα αυξάνοντας τη διάμετρο και τη διαδρομή σε 89 mm και 77 mm αντίστοιχα — μια μέτρια αλλά αποτελεσματική διαδικασία μεγέθυνσης που απέδωσε επιπλέον 30 ίππους χωρίς να αλλάξει ριζικά τον χαρακτήρα του κινητήρα.

V12 Ferrari 550 Maranello 1998

Παραλλαγές μοντέλου

Ferrari 550 Maranello (1996–2002):

Συνολικά, κατασκευάστηκαν 3.083 μονάδες από το 1996 έως το 2001 — όλα κουπέ Pininfarina.

• 550 Έκδοση «Παγκόσμιου Ρεκόρ» στο Μαρανέλο (1999) — 33 περιορισμένες εκδόσεις προς τιμήν του παγκόσμιου ρεκόρ ταχύτητας στις 12 Οκτωβρίου 1998, στο Μέρισβιλ του Οχάιο, όπου το 550 κάλυψε 100 χλμ. με μέση ταχύτητα 304,1 χλμ./ώρα.
• 550 Barchetta Pininfarina (2000–2001) — έκδοση roadster περιορισμένης παραγωγής του 550, περιορισμένη σε μόνο 448 αντίτυπα. Σχεδιασμένη από τον Ken Okuyama στην Pininfarina, εμπνευσμένη από τη Ferrari 250 Testa Rossa του 1958.

Ferrari 575 M Maranello (2002–2006):

Συνολικά, κατασκευάστηκαν 3.602 μονάδες από το 2002 έως το 2006 — 2.056 στάνταρ κουπέ και 546 κάμπριο Superamerica.

• 575 Σουπεραμέρικα (2005–2006) — έκδοση κάμπριο με ηλεκτροχρωματική γυάλινη οροφή που περιστρεφόταν 180° στο πίσω μέρος για να βρίσκεται επίπεδα πάνω από το καπό του πορτμπαγκάζ, με χρόνο λειτουργίας 60 δευτερόλεπτα. Η Ferrari το διέθεσε στην αγορά ως το ταχύτερο κάμπριο στον κόσμο με τελική ταχύτητα 320 χλμ./ώρα. Κατασκευάστηκαν 559 μονάδες.
• 575 Γενικός Κανονισμός (2003–2005) — αγωνιστικό αυτοκίνητο βασισμένο στο 575M, που αναπτύχθηκε για το Πρωτάθλημα FIA GT σε συνεργασία με την N Technology. 6,0 λίτρων V12, 608 ίπποι, αμάξωμα από ανθρακονήματα.
• 575 GTZ Zagato (2006) — ειδικά κατασκευασμένο για τον Ιάπωνα συλλέκτη Ferrari, Yoshiyuki Hayashi. Σχεδιασμένο για να τιμήσει την 250 GT Berlinetta Zagato και να γιορτάσει την 50ή επέτειο της σειράς 250. Η χαρακτηριστική γραμμή διπλής οροφής της Zagato. Έξι αντίτυπα κατασκευάστηκαν.
• 550 GTZ Barchetta Zagato (2009) — τρία αντίτυπα, ανοιχτή έκδοση του 575 GTZ, το καθένα πουλήθηκε για 1 εκατομμύριο λίρες

Ανταγωνιστές

Το 550 Maranello ανταγωνιζόταν την Porsche 959 και την Lamborghini Diablo VT. Άμεσοι ανταγωνιστές ήταν:

• Lamborghini Diablo / Murcielago
• Porsche 911 Turbo (996 / 997)
• Άστον Μάρτιν DB7 Vantage / DB9
• Maserati 3200 GT / 4200 GT

Μοντέλο διαδόχου

Την 575M διαδέχθηκε το 2006 η Ferrari 599 GTB Fiorano — με έναν ακόμη μεγαλύτερο V12 6,0 λίτρων που απέδιδε 620 ίππους και εντελώς νέα αρχιτεκτονική. Η 599 ήταν τόσο θεμελιωδώς διαφορετική που πολλοί τη θεωρούν ως μια εντελώς νέα εποχή — όχι ως εξέλιξη της 550/575M, αλλά ως μια εντελώς νέα Ferrari.