Dodge Daytona

Το Dodge Daytona παρουσιάστηκε το 1984 παράλληλα με το αδελφό μοντέλο του, το Chrysler Laser. Με τον στάνταρ τετρακύλινδρο κινητήρα 2,2 λίτρων σε σειρά, το μοντέλο προοριζόταν ως ένα αυτοκίνητο με οικονομία καυσίμου, αλλά η έκδοση με υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα ήταν λιγότερο οικονομική και σημαντικά πιο σπορ. Το όνομα Daytona αναφερόταν στο Dodge Charger Daytona του 1969, το οποίο πήρε το όνομά του από τον αγώνα Daytona 500.

Τα μοντέλα ήταν διαθέσιμα ως Standard, Turbo και Turbo Z. Το 1985, το Turbo Z έγινε ξεχωριστό υπομοντέλο. Επίσης, η αεροτομή από το Turbo Z προσφερόταν σε όλα τα μοντέλα Daytona ξεκινώντας από εκείνο το έτος. Το 1986, η Dodge διέκοψε την παραγωγή της έκδοσης Turbo. Στα μέσα του ίδιου έτους, το αδελφό μοντέλο, το Chrysler Laser, αφαιρέθηκε από τον κατάλογο, μόνο και μόνο για να επανεμφανιστεί την επόμενη χρονιά ως εντελώς διαφορετικό μοντέλο. Το 1987, το Dodge Daytona έλαβε εξωτερικό facelift με, μεταξύ άλλων, αναδυόμενους προβολείς. Εισήχθη επίσης το επίπεδο εξοπλισμού Shelby Z, με έναν νέο υπερτροφοδοτούμενο κινητήρα με intercooler και βαρύτερο κιβώτιο ταχυτήτων. Αυτό το Shelby Z εισήλθε επίσης στην ευρωπαϊκή αγορά ως Chrysler GS. Επιπλέον, εμφανίστηκε το πιο πολυτελές επίπεδο εξοπλισμού Pacifica, αντικαθιστώντας το Chrysler Laser.

Το 1989, εμφανίστηκε η αισθητική έκδοση ES. Το 1990, το εσωτερικό ανανεώθηκε και για το μοντέλο διατέθηκε ένας κινητήρας V6 3 λίτρων από τη Mitsubishi. Τοποθετήθηκε επίσης ένας στάνταρ αερόσακος οδηγού. Το 1991, εμφανίστηκε η νέα σπορ έκδοση IROC. Το 1992, η συναρμολόγηση του Daytona μεταφέρθηκε από την St. Louis South Assembly στην Sterling Heights Assembly. Οι κρυφοί προβολείς εξαφανίστηκαν και αντικαταστάθηκαν από στρογγυλεμένες μονάδες. Εισήχθη επίσης μια νέα μάσκα και πίσω μέρος, και το μοντέλο απέκτησε περισσότερες καμπύλες. Ένα ακόμα πιο σπορ IROC R/T απέκτησε έναν κινητήρα turbo 2,2 λίτρων που απέδιδε 224 ίππους. Η παραγωγή του Dodge Daytona σταμάτησε στις 17 Μαρτίου 1993. Το 1995, εμφανίστηκε το Dodge Avenger ως διάδοχός του.