Bugatti Type 46

De Τύπος Bugatti 46 και αργότερα τα Type 50 και Type 50B ήταν αυτοκίνητα τουρισμού που η Bugatti κατασκεύαζε από το 1929 έως το 1936. Bugatti Type 46. Bugatti Type 50.

Bugatti Type 46 από το 1930

Ιστορία και φόντο

Παρουσιάστηκε στο κοινό στο Σαλόνι Αυτοκινήτου του Παρισιού το 1929, η Bugatti Type 46 δημιουργήθηκε για να γεφυρώσει το χάσμα μεταξύ της πιο προσιτής Type 44 και της μνημειώδους Type 41 Royale. Ο Ettore Bugatti χρησιμοποίησε τα τεχνικά επιτεύγματα της Royale, συμπεριλαμβανομένων των καινοτομιών στο σύστημα μετάδοσης κίνησης και στα φρένα, αλλά τα παρουσίασε σε ένα πιο συμπαγές και ελαφρύτερο αμάξωμα.

Παρά τα άλλα, πιο πολυτελή αυτοκίνητα που προσφέρονταν στην αγορά, το Type 46 ήταν το προσωπικό αγαπημένο του Ettore Bugatti. Αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους αυτό το μοντέλο παρέμεινε στην αγορά περισσότερο από όσο περίμενε κανείς. Πριν από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα πολυτελές όχημα σπάνια παραγόταν για περισσότερο από λίγα χρόνια, κι όμως το Type 46 άντεξε επτά χρόνια στις γραμμές συναρμολόγησης, αν και με μερικές τροποποιήσεις.

Το Type 46 έγινε γνωστό ως «La Petite Royale», προς τιμήν της σύνδεσής του με το μεγαλοπρεπέστερο αυτοκίνητο της Bugatti, προσφέροντας παράλληλα μια οδηγική εμπειρία επικεντρωμένη στην ευελιξία και τη φινέτσα. Γρήγορο, κομψό και αρκετά μεγάλο για να εντυπωσιάσει — αλλά όχι τόσο μεγάλο που να χρειάζεστε σοφέρ.

Σχεδιασμός και εσωτερικός χώρος

Ο σχεδιασμός θεωρήθηκε όχι μόνο κλασικός αλλά και κομψός. Στο μπροστινό μέρος, το διάσημο ψυγείο σε σχήμα πετάλου περιβαλλόταν από μια παχιά χρωμιωμένη στεφάνη. Ένας μακρύς χώρος κινητήρα με πλαϊνά πτερύγια ήταν μια οπτική υπόσχεση απόδοσης, πλαισιωμένος από μακριά, καμπυλωτά μπροστινά φτερά.

Ένα μεγάλο, μονοκόμματο μπλοκ κινητήρα ήταν το πιο σημαντικό χαρακτηριστικό του Type 46. Η χύτευση περιείχε τα πάντα, από τους θαλάμους καύσης μέχρι τα κύρια ρουλεμάν του στροφαλοφόρου άξονα, συμπεριλαμβανομένων των τοιχωμάτων των κυλίνδρων. Αυτό εξάλειψε την ανάγκη για βίδες κεφαλής, επιτρέποντας στον κινητήρα να είναι πολύ στενός και τέλεια ορθογώνιος. Ο σφόνδυλος ήταν τοποθετημένος με ευελιξία για τη μείωση των κραδασμών στην καμπίνα.
Το δίθυρο όχημα είχε πόρτες με μεντεσέδες προς τα εμπρός, σε αντίθεση με άλλους κατασκευαστές αυτοκινήτων που εξακολουθούσαν να βασίζονται σε πόρτες με μεντεσέδες προς τα πίσω. Το εσωτερικό ήταν πολυτελώς εξοπλισμένο με άνετα καθίσματα μπροστά και ένα μικρό παγκάκι πίσω. Το ταμπλό με ξύλινες ραφές είχε κεντρικά τοποθετημένα όργανα για το ταχύμετρο, το στροφόμετρο, τη θερμοκρασία νερού και διάφορους άλλους δείκτες που απαιτούνται σε μεγάλα ταξίδια.

Τοποθετήθηκαν ζάντες από σύρμα Chrome Rudge και οι εντυπωσιακές ζάντες από χυτό αλουμίνιο όπως αυτές που υπήρχαν στο Royale προσφέρθηκαν τελικά ως προαιρετική επιλογή.

Έως και σαράντα διαφορετικοί κατασκευαστές αμαξωμάτων δημιούργησαν αμαξώματα για το πλαίσιο Type 46 σε μια ποικιλία σχεδίων και προδιαγραφών. Καμία άλλη Bugatti δεν παρακίνησε τόσους πολλούς Ευρωπαίους κατασκευαστές αμαξωμάτων τη δεκαετία του 1930 να κατασκευάσουν τόσο αποκλειστικό αμάξωμα.

Bugatti Type 46 του 1930 με αμάξωμα από την Veth & Zonen

Ανταγωνιστές

Το Type 46 λειτουργούσε στην κορυφαία κατηγορία των ευρωπαϊκών grand tourer. Άμεσοι ανταγωνιστές ήταν:

• Delage D8
• Ισπανό-Σουίζα H6B
• Bentley 8 λίτρων
• Rolls-Royce Phantom II

Μοντέλο διαδόχου

Το Type 46 οδήγησε στο πιο σπορτίφ Πληκτρολογήστε 50 και τα παράγωγά του, συμπεριλαμβανομένων των εκδόσεων αγώνων και coupé. Το Type 50 είχε μικρότερο μεταξόνιο 3.099 mm και χρησιμοποιούσε μια μικρότερη έκδοση 5,0 λίτρων του κινητήρα με δύο εκκεντροφόρους και δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο, που αποδίδουν 225 ίππους.